Συγκλονίζει το πανελλήνιο το στυγερό έγκλημα της 39χρονης στην Καλαμάτα όπου ο σύζυγός της ομολόγησε ότι τη σκότωσε, υποστηρίζοντας αρχικά ότι βρισκόταν σε άμυνα. Ωστόσο, οι γείτονες που κάλεσαν στην αστυνομία, άκουσαν την άτυχη γυναίκα να καλεί σε βοήθεια, ενώ οι αστυνομικοί αντίκρισαν ένα αποτρόπαιο θέαμα, με το θύμα να φέρει πολλαπλές μαχαιριές στο σώμα και το κεφάλι. Την ίδια ώρα, στο διπλανό δωμάτιο κοιμόντουσαν τα δύο μικρά κορίτσια του ζευγαριού, τα οποία λαμβάνουν φροντίδα και ψυχολογική υποστήριξη. Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: «Αν με ξαναχτυπήσεις θα καλέσω την Αστυνομία» – Οι κραυγές της 39χρονης που μαρτυρούν οι γείτονες Το χρονικό της γυναικοκτονίας Με ένα κουζινομάχαιρο ο δράστης, χτύπησε στο κεφάλι, το λαιμό, το στήθος και την πλάτη  την 39χρονη γυναίκα του  που άφησε την τελευταία της πνοή στη κρεβατοκάμαρα τους, ενώ στο διπλανό δωμάτιο κοιμόταν  τα δύο ανήλικα παιδιά τους 6 και 10 ετών, που δεν αντιλήφθηκαν το φονικό. Η άγρια δολοφονία αποκαλύφθηκε στις 01:47 τα ξημερώματα, όταν περίοικοι κάλεσαν στο κέντρο επιχειρήσεων της Άμεσης Δράσης στη Μεσσηνία και κατήγγειλαν ότι άκουσαν γυναικείες φωνές, που καλούσαν σε βοήθεια. Αστυνομικοί της Ασφάλειας και της Τροχαίας, έφτασαν στις 01:52, με τους γείτονες του ζευγαριού να τους ενημερώνουν ότι πριν από λίγο είχε σταματήσει η γυναίκα να φωνάζει. Οι αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα του διαμερίσματος, και μετά από εντολές τους ο συζυγοκτόνος άνοιξε, φέροντας στα ρούχα που φορούσε διάσπαρτες κηλίδες αίματος. Πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι και το σώμα του θύματος Προχωρώντας στο εσωτερικό του σπιτιού εντόπισαν στο πάτωμα της κρεβατοκάμαρας τους, νεκρή την 39χρονη με πολλαπλά τραύματα στο σώμα και το κεφάλι της ενώ στο αριστερό της χέρι κρατούσε ένα μαχαίρι. Ο 41χρονος συνελήφθη από τις αρχές, καθώς ομολόγησε την πράξη του. Φέρεται να υποστήριξε πως προηγήθηκε καυγάς. Κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενδοοικογενειακή βία και παράβαση της νομοθεσίας για τα όπλα. Ο 41χρονος ομολόγησε ότι εκείνος σκότωσε την σύζυγό του, παρουσιάζοντας της δικές του αιτιάσεις και τον τρόπο που έβαλαν χώρα τα πραγματικά περιστατικά που προηγήθηκαν της πράξης του. Στο σημείο κλήθηκε ιατροδικαστής, ο οποίος εξέτασε το πτώμα της 39χρονης γυναίκας, που έφερε πολλαπλά τραύματα ακόμη και στη πλάτη στοιχείο που δείχνει ότι προσπάθησε να ξεφύγει αλλά δεν τα κατάφερε.  Tα δύο μικρά παιδιά του ζευγαριού, ηλικίας 6 και 10 ετών, τα βρήκαν οι αστυνομικοί στο  δωμάτιο τους, τα απομάκρυναν χωρίς να αντιληφθούν τη δολοφονία της μητέρας τους, και  μεταφέρθηκαν στην παιδιατρική του Νοσοκομείου Καλαμάτας προκειμένου να τους παρασχεθεί ψυχολογική υποστήριξη. Ερωτήματα για την εκδοχή που παρουσιάζει ο καθ΄ ομολογίαν δράστης Σοκαρισμένοι είναι οι αστυνομικοί από τις ποσότητες αίματος και τα πολλαπλά χτυπήματα που έφερε στο άψυχο σώμα της η άτυχη γυναίκα. Σύμφωνα με κατοίκους της περιοχής, τον τελευταίο καιρό είχαν πυκνώσει οι τσακωμοί ανάμεσα στο ζευγάρι. Όπως αναφέρουν, άκουγαν περιστατικά λεκτικής και σωματικής βίας. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες από την αστυνομία δεν είχε καμία καταγγελία στο ΑΤ της Καλαμάτας για ενδοοικογενειακή βία, ενώ κανένας από τους δύο δεν είχε απασχολήσει τις Αρχές στο παρελθόν. Ρεπορτάζ: Γιώργος Γεραφέντης, Κώστας Γαζούλης www.ertnews.gr

«Οι πολίτες ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τις μεγάλες αλλαγές. Παρά την περιδίνηση και τις συγκυριακές δημοσκοπικές αναδιατάξεις, ο κόσμος στο τέλος θα επιλέξει το γνήσιο που μπορεί να εγγυηθεί και σταθερότητα και κοινωνικό πρόσημο. Οι εκλογές πάντα καταγράφουν την πραγματική σύγκρουση, όχι την ψευδοσύγκρουση», δήλωσε ο Κώστας Τσουκαλάς μιλώντας στον ρ/σ Real Fm. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής είπε ότι το κόμμα του «είναι ακριβώς η προοδευτική επιλογή για κυβέρνηση» και πως στις εκλογές θα συγκρουστούν τα εναλλακτικά προγράμματα διακυβέρνησης. «Κόμματα τα οποία ναι μεν κυνηγάνε μια τεχνητή πόλωση, αλλά φαίνεται να συμφέρουν τη διαιώνιση της κυριαρχίας της κυβέρνησης, νομίζω ότι ο κόσμος έχει πάντα στο τέλος το ένστικτο να καταλάβει τι συμβαίνει», είπε. Σχολιάζοντας την επίκληση του όρου «προοδευτικός» από διάφορες πολιτικές δυνάμεις, υπογράμμισε ότι «το να είσαι προοδευτικός δεν είναι σημαία ευκαιρίας για να την υψώνεις συγκυριακά και χωρίς ουσία. Έχει να κάνει με το περιεχόμενο που βάζεις στην πολιτική σου…». Υποστήριξε ότι η σημερινή κατάσταση της χώρας θέλει κάποιον «που να ξέρει πού πρέπει να πάει τη χώρα, τι πρόσημο βάζει στις πολιτικές του, και όχι πειραματισμούς», σημειώνοντας ότι «δεν υπάρχει πολυτέλεια για χαμένη και ανούσια ψήφο». Σχολιάζοντας τη συμβολική εικόνα του Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, είπε ότι «οι πολίτες αντιλαμβάνονται τι είναι μιμητισμός, τι είναι πραγματική πολιτική, τι είναι εργαλειοποίηση συμβόλων και τι είναι πραγματικά έκφραση διαχρονικών δημοκρατικών παραδόσεων του λαού μας». «Στο τέλος η ψήφος θα έχει να κάνει με το πώς διαμορφώνονται καλύτεροι όροι για τη ζωή των πολλών. Δεν θα έχει να κάνει με το ποιος παρουσιάζει σύμβολα ή εργαλειοποιεί ή μπορεί να επιλέγει μία λογική μάρκετινγκ», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «ο Νίκος Ανδρουλάκης πράγματι έχει κάνει μια καθαρή επιλογή, να μιλάει πολιτικά και να μην παίζει με αυτούς τους όρους…». Αναφορικά με το υποθετικό ενδεχόμενο συνεργασίας με το κόμμα του κ. Τσίπρα, ο κ. Τσουκαλάς σημείωσε ότι «εμείς έχουμε τη δική μας πολιτική» και σχολίασε: «Ακούω τους εκπροσώπους του κ. Τσίπρα, του κόμματος ΕΛΑΣ, που λένε ‘καμία συνεργασία ούτε προεκλογικά ούτε μετεκλογικά’ και δεν έχουν καν ίδια άποψη μεταξύ τους αν είναι όμορος χώρος με το ΠΑΣΟΚ». «’Αρα», συνέχισε, «αν εξαιρεί το νέο κόμμα τον εαυτό του από αυτήν τη χωροταξία την πολιτική, δηλαδή δηλώνει πως δεν είναι ούτε αριστερό, ούτε κεντροαριστερό, ούτε κεντρώο, δεν ξέρω αν θα υπήρχε έτσι κι αλλιώς κάποια δυνατότητα συνεννόησης. Όμως έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει, διότι το ίδιο αυτό το κόμμα λέει ‘ποτέ καμία συνεργασία ούτε μετεκλογικά’». Καταληκτικά υπογράμμισε ότι το ΠΑΣΟΚ λέει «όχι στα πειράματα, όχι στη χαμένη ψήφο, όχι στην ψήφο που κρατάει τη Νέα Δημοκρατία, ναι στην ψήφο που τη διώχνει. Αυτή είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ». Αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκθεση της κ. Τυχεροπούλου, ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι «έχουμε μια Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, την οποία καθυβρίζει η κυβέρνηση, η οποία φαίνεται ότι κάνει τη δουλειά της αμερόληπτα». Πρόσθεσε ότι «παράλληλα με τη δική της έρευνα, έδωσε, για να είναι σίγουρη, και μία έρευνα στην κ. Τυχεροπούλου για να δει ακριβώς τα ποσά». «Αυτό είναι απόδειξη ότι καμία μεροληψία δεν υπήρχε. Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προσπάθησε, ακριβώς για να φτάσει στην αλήθεια, να εξετάσει το σύνολο των ζητημάτων. Είναι ακριβώς απόδειξη του ανάποδου από εκείνο που λέει η κυβέρνηση», σημείωσε. Πρόσθεσε ότι «η άρση ασυλίας είναι η απουσία προστασίας του πολιτικού προσώπου, όχι για να ασκηθεί ποινική δίωξη αναγκαστικά, αλλά για να συνεχιστεί η ποινική διερεύνηση. Εμείς τι είπαμε; Ότι πρέπει να αρθεί η ασυλία για να γίνει έρευνα και να δούμε αν αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν κάτι για να ασκηθεί ποινική δίωξη ή δεν έχουν κάνει κάτι. Η κυβέρνηση μας εγκαλεί που επιμέναμε στην άρση ασυλίας, λέγοντας ότι τελικά δεν έπρεπε να υπάρξει αυτή». Διευκρινίζοντας τη χρονική σειρά των εγγράφων, ο κ. Τσουκαλάς σημείωσε ότι «η έκθεση Τυχεροπούλου δεν ήταν μέρος της αρχικής δικογραφίας, ήρθε μετά την αρχική δικογραφία», αναφέροντας ότι «είναι πάρα πολύ συχνό φαινόμενο και στην ελληνική δικαιοσύνη, όταν αρχικά ανοίγει ένας φάκελος στην προδικασία, τα ποσά που ελέγχονται να είναι Χ, μετά όμως τις έγγραφες εξηγήσεις των διωκόμενων ή των ελεγχόμενων, ή άλλα έγγραφα που έρχονται από τις υπηρεσίες, τα ποσά ελέγχου είναι συχνό φαινόμενο να μειώνονται». «Δεν νομίζω να είναι θέση της κυβέρνησης, ότι επειδή από κακούργημα πάει πλημμέλημα ή αν ο έλεγχος γίνεται για μικρότερα ποσά, δεν πρέπει να αρθεί η ασυλία. Αφάνταστα παράλογο θα ήταν αυτό», σχολίασε. Σε άλλο ερώτημα απάντησε ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν έχει καμία σχέση, ούτε με τη φρασεολογία ούτε με την κ. Κωνσταντοπούλου, ούτε με τον κ. Γεωργιάδη προφανώς». Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης μετά τη σχετική πρόταση της κ. Κωνσταντοπούλου, ο κ. Τσουκαλάς υπογράμμισε ότι «το αν θα γίνει πρόταση μομφής ή όχι, δεν έχει να κάνει με το αν το λέει η κ. Κωνσταντοπούλου ή όχι. Αν είναι κάποια στιγμή να το κάνουμε, θα το κάνουμε γιατί το πιστεύουμε εμείς. Δεν θα το κάνουμε επειδή το λέει η κ. Κωνσταντοπούλου». www.ertnews.gr

Cinadon’s conspiracy in ancient Sparta exposed the deep social divides beneath its military elite during the reign of Agesilaus II. Credit: Edmund Ollier 1882, Wikimedia Commons, Public Domain In the annals of ancient Sparta, a society often celebrated for its discipline, martial excellence, and austere order, the conspiracy led by Cinadon in the early 4th century BC stands as a rare example of internal unrest. Though swiftly suppressed and ultimately unsuccessful, Cinadon’s attempted coup provides valuable insight into the complex social dynamics of a state that prided itself on unity and stability. The structure of Spartan society To understand the implications of Cinadon’s conspiracy, it is essential to grasp the nature of Spartan society. At the top of the social hierarchy were the Spartans, or homoioi (peers). These were full citizens and professional soldiers who devoted their lives to the service of the state. A much larger population of helots—state-owned slaves—and the perioikoi, who were free but politically disenfranchised residents, supported them by managing agriculture, commerce, and crafts. Sparta’s unique system, with its focus on equality among citizens and strict adherence to tradition, fostered internal cohesion. At the same time, it maintained sharp distinctions between classes. These were instrumental in preserving Sparta’s military supremacy but could become sources of tension in times of change or uncertainty. The conspiracy of Sparta and the discovery thereof Cinadon lived during the reign of Agesilaus II. He was not a Spartan, but he was entrusted with military responsibilities. Xenophon described him as the primary source of the conspiracy, as a physically imposing and capable man. Spartan authorities trusted Cinadon enough to send him on a diplomatic mission to Delphi—a decision that ultimately led to his downfall. Yet he was also a man with ambitions, and perhaps grievances, rooted in his exclusion from the ruling class. He was said to have gathered a group of individuals from various social backgrounds around him. These included helots, hypomeiones (those who had lost full citizen rights), and perhaps even disaffected members of the perioikoi. According to Xenophon’s Hellenica, Cinadon presented the idea that the ruling homoioi were few and thus vulnerable. This was especially the case within the city where they did not carry arms. The conspiracy was uncovered not through mass revolt but by a confidential report made to the ephors, who were the powerful overseers of Sparta’s government. One of those approached by Cinadon became alarmed and informed the authorities, leading to a quiet investigation. The ephors cleverly used Cinadon’s own mission to Delphi to their benefit to arrange his arrest outside the city, thus avoiding immediate public unrest. Cinadon, likely under duress, named his co-conspirators during interrogation, and authorities swiftly apprehended all involved. The punishment was severe and included public humiliation followed by execution. The entire affair was discreetly and efficiently handled, a reflection of the Spartan state’s commitment to the preservation of order. Agesilaus II is known as the greatest Spartan king. Credit: Niko978. CC BY 2.0 / flickr Assessing the conspiracy’s significance to Sparta From a historical standpoint, the conspiracy of Cinadon, an attempted coup, did not pose an existential direct threat to Sparta. Authorities intercepted the plot early, and it involved relatively few participants. Yet its existence was noteworthy, especially in a city renowned for internal stability and civic unity. What the event does illustrate, however, is that even a society as rigidly ordered as Sparta could not completely eliminate dissent. The motives of the conspirators, particularly those of Cinadon, seem to have stemmed not from personal gain but from frustration with exclusion from political life. Cinadon’s complaint, as recorded by Xenophon, was simple: “He was not one of the equals.” This does not necessarily prove widespread unrest or oppression. Instead, it highlights how tensions naturally emerge in stratified societies—especially when merit or service go unrewarded with political power. Young Spartan boys. Credit: DALLE-3 for the Greek Reporter Sparta’s response and resilience The state’s response to the conspiracy demonstrates both the efficiency of Spartan governance and its capacity to manage threats without disruption. By acting swiftly and discreetly, the ephors neutralized the plot without allowing it to expand further. This, in turn, reinforced the stability that had long been a cornerstone of Spartan political order. In the broader context of Greek history, Sparta’s handling of the Cinadon affair highlights its ability to preserve cohesion. This was the case at a time when many other cities faced internal divisions and class struggles. While other city-states experienced revolts, tyranny, or civil war, Sparta maintained a remarkable degree of order well into the 4th century BC. The conspiracy of Cinadon was a brief but intriguing episode in Spartan history. It provides a window into the complex interplay of loyalty, ambition, and structure within a state often idealized for its unity. Far from being a sign of imminent collapse, the event was proof that Sparta could confront and contain internal threats with characteristic discipline and resolve. Rather than undermining Sparta’s reputation, the Cinadon conspiracy affirms the challenges all societies face in balancing order with inclusion. Its continued remembrance is a testament not only to the rarity of such events but to the sophistication of the state of Sparta in confronting even brief flickers and instances of internal discord.

A rift has emerged between state planners seeking a sweeping, uniform mechanism and local leaders on the front lines of the tourism boom. Oia, Santorini. Credit: Greek Reporter The unveiling of Greece’s draft Special Spatial Planning Framework for Tourism has ignited a fierce debate across the Aegean. Aimed at curbing unchecked overtourism while safeguarding local ecosystems, the legislative blueprint attempts to bring structural order to a sector expanding faster than its supporting public infrastructure. By categorizing the country’s 1,035 municipal units into five developmental tiers, the draft introduces rigid caps on hotel beds and increases minimum building plot requirements. However, a rift has emerged between state planners seeking a sweeping, uniform mechanism and the local leaders on the front lines of the tourism boom. For the mayors of Greece’s island destinations, the framework relies on arbitrary metrics, obsolete data, and a fundamental misunderstanding of local carrying capacities. Spatial planning for tourism in Greece distorts reality on Aegean islands Greece’s new planning framework is flawed, says the Mayor of Mykonos. Credit: Flickr / Joan Sullivan / CC BY NC SA 2 At the core of the municipal backlash is how the state measures tourism pressure. Under the proposed framework, a destination’s classification relies heavily on a static ratio: traditional hotel beds mapped against the permanent resident population. Mayors argue this formula completely miscalculates the physical reality on the ground. “The framework determines development categories for Mykonos and a few other destinations solely by matching hotel bed numbers against the permanent resident population,” notes Christos Veronis, Mayor of Mykonos, speaking to Greek Reporter. “This choice is fundamentally flawed because it ignores every other socioeconomic metric and parameter. It should be measured against the average daily population rather than just permanent residents. On Mykonos, 40,000 people live and work daily during the season, completely separate from the tourist crowds.” Furthermore, the state’s metrics largely rely on outdated statistics from 2011 and 2016 while completely excluding short-term rental beds, which have now reached numerical parity with traditional hotels. Local leaders argue that treating carrying capacity as a fixed number is an administrative failure. As Mayor Veronis emphasizes, “Carrying capacity is a dynamic, variable metric, not a static one, and it expands alongside infrastructure development. The text says absolutely nothing about infrastructure, nor does it restrict building based on it.” Mega-funds vs. local communities The law effectively boxes out locals, notes the Mayor of Milos. Credit: Greek Reporter To curb density, the framework drastically raises minimum plot sizes for off-plan construction—building on land outside official municipal town boundaries. In highly developed “Category 1” zones, a new hotel requires a minimum plot of 16 acres (stremmata) and faces a strict 100-bed cap. While intended to protect the landscape, local authorities warn this policy creates an inversion of its stated goals, pricing out locals while paving the way for massive corporate exploitation. “Because large, contiguous plots of land are scarce on Milos, most locals can only afford to invest in smaller plots of 4, 5, or 6 acres,” explains Manolis Mikelis, Mayor of Milos. “By mandating that any new tourism business or hotel must sit on 8, 12, or 16 acres depending on the zone, the law effectively boxes out locals. It paves the way for wealthy, large-scale funds to buy up local properties, forcing residents to sell off their land to operations that only run for seven months a year.” On islands where space is the ultimate premium, mayors are pushing back against the idea that adding more beds under the guise of “luxury” solves overcrowding. Nikos Zorzos, Mayor of Santorini, who has sounded the alarm on saturation for over a decade, views the new rules as a continuation of the problem. “For new, off-plan hotel units on Santorini, the framework increases the minimum required plot size to 16 acres. Yet, it still permits the construction of 3-star, 4-star, and 5-star hotels with up to 100 beds. I believe this will only burden the island further,” Zorzos maintained. “Our island does not need a single additional bed. Allowing a 100-bed hotel on a 16-acre plot does not protect our scenery.” The perils of horizontal legislation and spatial planning in Greece and the Aegean “Lumping Sifnos into the same category as much larger, saturated islands forces a one-size-fits-all development model upon us,” says the Mayor of the Greek island. Credit: Greek Reporter A primary grievance communicated by these destination leaders is the framework’s reliance on broad, horizontal regulations. By attempting to manage the entire Greek coastline under uniform rules, the state overlooks the delicate social and architectural fabric of smaller islands. “Following a unanimous decision by our Municipal Council, the Municipality of Sifnos finds that the proposed framework fails to address our island’s specific environmental, spatial, and developmental realities,” Maria Nadali, Mayor of Sifnos, tells Greek Reporter. “By adopting broad categorizations and horizontal regulations, the framework completely ignores the carrying capacity, scale, landscape, and cultural identity of Sifnos. Lumping Sifnos into the same category as much larger, saturated islands forces a one-size-fits-all development model upon us.” On nearby Kimolos, local governance is fighting to ensure that tourism planning does not completely displace the people who keep the island alive. Konstantinos Ventouris, Mayor of Kimolos, emphasized that spatial planning must protect permanent residents from being priced out of their own homes. The municipality is demanding strict, localized rules, including “prohibiting the construction of new swimming pools and Jacuzzis” to protect fragile water resources, and limiting new off-plan hotels to a maximum of 50 beds. “Rigid, horizontal rules applied without regional adaptation will severely damage our island’s viability,” Ventouris warns. Enforcement and the destruction of the landscape Even where the framework promises environmental preservation, local leaders remain deeply skeptical due to a chronic lack of enforcement and legal loopholes that favor heavy development. Mayor Zorzos of Santorini points directly to post-crisis “strategic investment” laws that allow major developers to bypass local constraints. “Investors capitalizing on ‘strategic investment’ status should not be allowed to build under an entirely different set of rules than ordinary citizens,” Zorzos argues. “Our greatest capital is our environment and landscape—and once destroyed, they can never be restored.” This destruction is already a reality on the coastlines of Milos, where Mayor Mikelis described a harrowing uphill battle against illegal corporate construction near iconic sites like Sarakiniko. Despite local protests and court injunctions, central enforcement mechanisms have repeatedly failed to step in. “We refuse to let our islands be hyper-exploited for ten years only to be discarded once their distinct beauty is gone,” Mikelis says, summarizing the collective frustration of the Aegean. “We are coordinating with other mayors to amplify our voices, ensuring that when a traveler pays to come here from America, Australia, or Europe, they find the rare, untouched beauty they were promised.”

A new ECB study finds that households scarred by repeated economic crises react more intensely to each new geopolitical shock -- and Greece is the starkest example of this pattern

Tehran freezes all back-channel messaging with Washington, demanding a full halt to Israeli operations in Lebanon and Gaza, and warning of a possible blockade of the Strait of Hormuz

Russian drones are targeting public buses in Kherson, killing three transport workers so far this year.

Nearly 800 people were arrested after clashes with police which saw 219 people injured, including 57 police officers.

Wise says it is working with the Brussels prosecutor's office but that "no specific findings have been shared with us to date".

The scheme would allow airlines to share information on disruptive passengers and potentially restrict their access to flights.